kırılma

ekiminyirmiikisi2012

kalp kırıklığının kokusu,
kalp kırmanın kokusundan daha katlanılabilirmiş aslında.

bir cenaze merasimi gibi
çıplak herkes, arınmış gölgelerden,
ne yaptığını bilmez bir adam peşinde,
hiddetlenmiş.

harcanmış bir dostluk, bir sevgi.
kimin ardından dökülecek gözyaşı?

mesele duymak, bilmek, öğrenmek değildi;
ama yapmaktı.
günaha dokunabilmekti
ve adam dokundu.
hem de en sevgi dolu anda,
en yıkıldığı anda
en yıkıcı günaha elini sürdü.

şimdi kimse bilmek istemiyor
neden ve nasılları; sevip sevmediğini.
aslına bakarsan önemi de yok.
evine taşınmış cehennemi tadınca,
düşünüyorum da;
çok geç zaten artık sevmeler ve özürler için.

ya elini sürmeyecektin sonuçta bu kırılmaya
ya da sürmeyecektin.