geçip gidebilen insan

ekiminonaltısı2012

her şey yansın bu sabah
ve küller arasında uyanalım.
oyun yok, hikaye yok;
bildiğimiz hiçbir şeyin rengi
bildiğimiz gibi kalmasın
ve son kez bakayım
üzgün gözlerine.

yaşamanın ağır bedelini ödemekten
yaşamayı unuttuğumuz günler, mevsim bu.
geçecektir, elbet,
insan, geçip gidebilendir.

yavaşça soğudu hava
ve neşesi terk etti ağaçları.
yeniden doğmaya uyuyan tüm canlıları izledim.
üşüyen şeylerle yanan şeyleri gördüm;
gözlerimi kapadım.

orada, bir yer var
hayalini kurmaktan kendini göremediğimiz;
artık görmeyi dahi umut edemediğimiz.
şimdi unutmak için yüzümüzü çevirirken
tek umudumuz olduğumuz şeye inanıyoruz:

insan, geçip gidebilendir.

geçip gitmemeyi düşünmeden,
yürüyoruz.