ekiminikisi2012
bir el, diğerini tutarken yalnız hissetmez.
koskocaman, soğuk kayalar da
içlerini oyan pınarlardan şikayet etmez.
eller ayrıldığında, o dev kaya kırıldığındaysa;
herkes biraz daha yaşlı,
biraz daha yalnız izler olur çocukları.
bir kuzguni karanlık,
bir baykuşun yuvası
ve hayatı ısıtan güneşi sakladım içime.
gelip geçen dostların tamamının
şerefine içtim bir kadeh;
sevdiklerimi düşündüm,
çok sevdiklerimi de.
ihanet ettiklerimi unutamadan
yaslandım sırtımı bir soğukluğa;
soğuklar hiçbir zaman hayal kırıklığına uğratmaz zaten.
değer verdiğiniz,
alacak neyim var ki
veremeyeceklerimden başka
dedim onlara.
en çok sevmek istedim sizi, seni,
o da eksik kaldı, yetmedi gözlerim.
el, diğerini bir kere tutmuşken,
kaya bir kez dokundu mu narin suya;
nasıl bırakır aynı rüyayı görmeyi,
o bıraksa, rüya bırakır mı onu?
gözlerimde birikmiş anılar
düşüyor tek tek
yıldızlar gibi;
başka memleketteki sevgiliden de uzak
yanıbaşımda varlığın.
bir an lazım sevmeye,
bir göz yaşı
ve söz.
verebileceğim her şey burada,
sen, yokluğunu doldurmak için gelmesen de.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
benim de söyleyeceklerim var!