bu sevme meseleleri

ekiminonbiri2012

bazen öylesine çöker ki
insanın kendi karanlığı, üstüne,
en yakınındakine sarılmak ister;
oysa çöle en yakın bulutlar bile
aşka gelip ölümcül yolculuğa çıkmaz.

çok kaybeden çok alışır belki.
bilmem nerede durulacağını
bu maskaralıkta;
yürürüm ardımda şehirler, insanlar bırakıp.

bazen kimse dokunmak istemez kabuğuna,
bazen birden fazla el tutar bileklerinden, gidemezsin;
belki her zaman istersin o ele yeniden dokunmayı,
çünkü yaşamaktır dokunmaktır ister istemez.

bazen uzun uzun konuşabileceğin
bir sonbahar günü için,
bir parçasını bırakır gidersin kalbinin;
çünkü bir nefesten fazlasıdır
onun narin sesiyle yayılan nefesi.

uykuyu çalıyorlar senin sesinle,
uykuyu çalıyorlar hayal ettirerek.
çok da bir şey yok aslında,
yerleş kalbime, yerleş kalbime sadece.