dibe doğru

ekiminonbeşi2012

ölülerinin başına dikilmiş çocuklar,
gidenin yerini gözyaşlarıyla dolduruyorlar.
nerede eksiklik,
orada ciğerler arasına sıkışmış bir kalp var.

bir yerleri terk etmek için,
orayı görmemek yeterli belki de.
içime yerleştirdiğin mutsuzluk
benden çabuk yaşlanıyor güzel göz.
çocuklar doğuyor, aşıklar el ele tutuşuyor,
hepsinden uzak, hepsinden uzak
alıp veriyorum keyifsiz nefesleri.

bugün, artık,
gözlerinden o kadar uzağa yerleşmiş ki kalbim;
kalbim o kadar uzaklaşmış ki bedenimden
sevmek cılızlaşmış, sevmek eskimiş
terk etmiş beni.

kendi cenazemin rüyası,
sırtıma bir dostun eli gibi sıcak dokunan keten,
birbirine dokunamayan eller geçerken içimden
hayat hala mı güzel,
biz hala mı hayatız?

fırtına yaklaştı, fırtına içimden geçiyor artık;
bırak beni enkazıma,
şehirleri ben kırarım;
geçsin sisler mevsimim,
geçsin artık çilesi.

yalnız da sevebilirim.