barış

kasımınaltısı2012

nereye düşersen düş bu dünyada,
gece bitecek dünya bitmedikçe
ve sırtında bir ağrı olarak kalacak
seni düşüren her neyse.

yeniden doğacak tanrılar
yeni çocukların dillerinde.
önce bütün gök onların olacak;
sonra erkek ve kadınların çehresine bürünecek
ve yeniden yükselip
vahiylerle gelecekler.

düştüğün yerde yeterince kalacaksın
ki yürüyesin mitolojiden
ete kemiğe bürünerek yeniden.

'ey insan vahşeti,
ey insan kaybolmuşluğu;
söyle bana niye benim kalbim
yaşamayı seçtiğin yer' diyeceksin,
kovacak gücü bulamadan,
yıkılacaksın yatağına,
mezarın olacak tüm uykular.

öyle bir dinleyeceksin ki
günü gelince rüzgarı,
toprağı ve kuşları;
huzur ayaklanacak içinde önce,
tutacak elini
sen kalkasın diye.

sanacaksın ki
unuttuğun bacakların yürütür seni;
belki sendeki tanrı,
belki tanrıdaki sen
yeniden gözyaşı dökecek
ve uyanacaksın ölümlü uykundan
titrek bir pişmanlıkla.

o gün özgür kalacak kalbin bedeninden
ve sen koşacaksın
dere tepe, kara kış;
özgürlüğün tanrılara ait olduğunu unutarak
huzur içinde, sevgiyle.

o zamana kadar benimle uyuyacaksın kalbim;
beraber öğreneceğiz yeniden,
barışmayı - sevmeyi.