leap of fate'in türkçesi'nin şiiri

kasımınyirmialtısı2012

güneş yağacak üzerimize
ve seni hatırlayacağım
soğuk bir günde
yataktan çıkmamak için debelenişinle.

şehirler kadar cesur olmalı
o şehrin insanları da.
bir salgın esnekliğinde
herkese karışıp
hiçbir yere ait olmadan yaşamalı;
aynaya baktığında
zihne saplanan bir ağrı gibi
keskin, yürümeli herkes.

yağan ay da güneştir esasen,
bir insanda ölmek de ölümdür;
naif bir ağaç gibi eğilmek
rüzgarda örselenmiş bir yaprak gibi,
sona gelince bile
sonu düşünmeden savrulmak
ya da adem ile havva gibi
hiçbir hissin cevabı olmaksızın
bir adım atmak.

bazen hayat, yüreğine sarılıp
bir adım atabilecekken
o adımı atmamaktır.
adımı atabilenleri görmeksizin
onlarla hiç konuşmaksızın,
atamadığından değil
atmadığından
yerinde durmaktır.

bugün herkes savrulmak iyidir dediği için savrulmaktansa
savrulmamak,
savrulanların gelecekteki gözlerini
bir uçurumun kenarında beklemekten
kötü olmayabilir de zaten.

o zaman ya dikileceksin bir ağaç gibi
dünyanın kalp atışlarının kalbinde
ya da uçacaksın aynı kalbin rüzgarında.

seçim senin, eğer seçebileceksen.