biri bizi gözetliyor dünya

ocakınyirmiyedisi2014

kameralar gözetlerken severdik ağaçları.
soğukluğumuz baki olsun diye
yalnız geceleri okşardık kedileri.
her gece şehirleri yıkılır,
lanetler okurlardı birbirine insanlar;
sonra bir olup ağlarlardı
yıktıkları şehirler için.
şehriyar dürüsttü en azından,
acımasızdı, olanca gücüyle,
şehrazat'ın ağzından dökülene kadar
ilk masalın ilk sözleri.

şimdi daha gizli sevmelerimiz,
eğer kameralar izin verirse,
daha özel alanlarımız;
ihtiyacımız yok kimseye,
kendimizden başka.
aldanan da aldatan da;
aldanmanın intikamını alan da
aldanının hıncına maruz kalan da
hep biziz, benim, sensin.

bir de tek başına öpebilsen,
şu işteşlikten kurtulsak,
kim tutabilir ki bizi, beni, seni.

ne olur daha fazla çirkinleşme,
ne olur nasıl gözüktüğünü boş ver;
doktorlar, ilaçlar, müdahaleler
dolduramaz artık boşluğunu.
kameralar önünde sev hadi,
fotoğraflar için gez dünyayı;
bak, ama görme, gör ama hissetme.

sonra beraber şikayet ederiz
bizi izleyen kameralardan.