uykulu şiir

mayısınyirmiüçü2013

bir uykunun yeni güne sarkan sarhoşluğunda,
yürüyorum adını hatırlayabildiğim tek şehrin
binlerle kaplı binaları arasında.
varacağım yer, vardığımdan güzel mi,
ya da varana kadar hala güzel kalacak mı, bilmiyorum;
imkan yok bilmeme bu uykusuzlukla.
uyandır, yerleş, sonra uyut beni yeniden,
kalbinle ilgili şeyler anlat, sonra dokunmama izin ver.
ne öğrendim şimdiye kadar,
nasıl azaldı saçlarım, kamburlaştı sırtım, bilmiyorum;
imkan yok bilmeme bu karanlığında insanlığın,
gözlerim bebek gözü gibi taze hala,
göster bana, göster bana neden kaçtığımızı,
neden her gece uyuduğumuzu.