gölgeler, gıcırtılar ve ter

mayısınondördü2013

her şey olması gerektiği yerde iken,
sen gelirsin aklıma; perdelerin arasında gölge,
merdivenlerden gelen gıcırtı,
terleyen tekerleklerle.

beni bekliyorsun geceleri,
paramparça olmuş bandajlara sarılmış, göğsün.
merhem olamıyorum artık sana,
suya katılmış bir damla zehir oluyorsun bana;
sonlanıyoruz, her şeyin farkında.

omuzlarımda iki dünya,
gitmeler ve kalmalar arasına bir çizgi çekiyorum.
ne olmadığım konusunda eminsin,
'şeytanlar seninle gezer, sende konaklamaz;
ama geçmelisin artık bu nehri' diyorsun.

bir şey yok olmadan, onun yeri nasıl dolar?

seninle konuşmak cevap almak değil, olmadı bir türlü;
seninle konuşmak, soru sormak hala.
zannederdim ki eskiden, zamanla soruların yerini alacak cevaplar,
renkler değişecek, sorular azalacak.
meğer başka cevaplar da sorulaşacakmış zamanla,
buymuş seninle konuşmak.

sana kendimden bir parça bırakarak
şımartacağım kendimi;
sırf sende diye iyi bakacaksın ona,
bende kalanlar eziyeti paylaşırken,
o sende bir süre özen görecek,
kısa ama özel direnecek yok olmaya.

ve böyle geçecek ömür,
devrik cümleler, sorular ve ömür törpüleri;
kısa gülüşler, mutlu sonlar ve sen oyunları.

bir şeyin var olduğuna inanabilmek için kaç farklı duyunun onayı gerekir?
gölgeler, gıcırtılar ve ter.