bekleme sanatı

ağustosundokuzu2012

bir şey bekliyorduk,
sen ve ben.
biri miydi, bir şey ya da bir olay mı
hatırlamıyorum.

sonra sen konuşmadan
ayağa kalktın.
susadın sandım
ya da belki bir şey sanmadım bile.
yürümeye başlamadan
bana baktın
ve anladım
beklediğin şeyin geldiğini.

komik, şimdi düşününce.
ben hep, gelecek şeyin
ikimiz için geleceğini düşünür
sabrederdim;
şimdi, beklediğim bu yerde
fark ediyorum ki,
beklemek benimle ilgili.

bir şeye ulaşıp ulaşamamak
bir şey tarafından ulaşılıp ulaşılamamak
mesele değil;
mesele, ulaşana/ulaşılana kadar
geçen süreç derler.
bunu söyleyenler,
buna inananlar
hiç beklemiş midir gerçekten?
gerçekten beklemiş biri
söyleyebilir mi bunu,
tükenen tüm zaman sonunda
o beklenen gelmediğinde
hala bekleyebilir mi onu,
hala bekleyebilir miyim onu?

bir göçebe, sürekli hareket halinde
nasıl tek şeyi bekler?
adı bekleme sanatı olsa gerek.