limon ağacı olmalı şiir

temmuzunonbiri2012

kum tepesinin ardında
denizi ararken
bir rüzgar çağırır
denizden uzaklara iterek onu.

bilir o, çünkü dinlemiştir benden
rüzgarın denizden geldiğini;
fakat hatırlamaz, hikayeyi.
uçan ve üzerine savrulan
her şey gibi
kum da korkutur onu yürürken.

özlerim, bana doğru yürüdüğü günleri,
rüzgarın savurduğu saçları
ikimizi de sarmalarken
sırf oradayım diye gözleri açışını.

kimisi hikaye yazarken
diğerleri onları bekler
ve kimisi bir anı
dondurmak istediğinden
avcı bir kuş gibi pençelerini
her daim biler.

ayaklarımdan bağlanmak istiyorum
rüzgarın savuşturduğu kumun içine
ve sıcaklarda
altında saklanacağın
bir ağaç olarak
sürmek istiyorum hükümdarlığımı.

eski dostum, elinde çiçeğin,
dallarımda seninle alay edercesine açan
limonlarımla;
başka bir erkeğin elini tutmanı izleyeceğim
ve artık denizi görmekten korkmadığın gün
gölgemi bırakıp
düşeceğim.