gitmek için yazı bekleyenler

temmuzunonu2012

birer sıradanlık abidesi olarak
yürüyoruz sokakları.
izlediğimiz resimler,
gördüğümüz kadın ve erkekler
hep birlikte koşuyorlar
betonarme hayatlarında.

isimleri olmayan çocuklar var,
çocukları olmayan isimler;
elimde birkaç kitap,
biraz müzik
ışığa yürümek istiyorum
insanları gördükçe.

hayat yokmuş gibi
konuşacak insanlar vardır elbet;
sanki sadece müzik varmış
sanki hep müzik var olmuş gibi
huzur içinde konuşacak
kadınlar ve erkekler.

eğer bu şehirden
güneye doğru hep yürürsem
tek başıma,
huzura erer miyim ansızın?
denizlerin bitiştiği yerde
huzur var mıdır benim için?

bir insana,
'sen' diye hitap etmeye başladığında
olanca ağırlığıyla çöküyor üstüne
istemediğin bir hayatın kara bulutları.
kimseyi incitmeden
yürüyüp geçmek var içimde.

uzaklar beni çağırıyor.
deniz bile
çirkin oğlunu özlemiş,
gel artık diyor.

tutkuyla akıyor içime rüyalardan
bir babanın çağrısı;
yorgun bir halef gibi
eve dönmek istiyorum artık.

bir hayaletin hayali gibi geçen zaman,
artık kendi celladım yapmadan beni;
denizlerin birleştiği yere gitmek istiyorum.

kimsesiz, yalın, salt ben olarak.