agnus dei

temmuzunyirmibeşi2012

peşinden yürüyoruz,
bazen koşuyoruz
gökteki gölgenin altında,
peşinin neresi olduğunu bilmeden,
anlamadan.

bir tasarım harikası
vicdanlarımızı
ellerimizde renkli balonlar halinde taşıyarak
seni var ediyoruz.

ışık,
ışıktan fazlasıdır
ve renkli balonlar
bir çocuğun rüyasından ibaret değildir bazen;
yüzü olmayan bir hayal,
ortak bir anı
ve koruyucunun bir parçasına dahi
duyulan sevgi.

kör bebekler gibi
tutunmaya çalışıyoruz
yüzünü bilmediğimiz annenin
göğsüne.

azabından korkarak yürüyeceğime,
azabım olur, izlerim sana aşık çocuklarını.
senden gizli, ellerimle büyütür sevgimi,
yalnız gölgende körken
renkli balonlarla yükselir, bulurum seni;
kaybolurum sende.