20 Kasım 2013 Çarşamba

abarmalardan abarlamara

yirmikasım2013

olduramadım, ne kadar ittiysem de taşları.
bir kalenin duvarlarından ev yapacakken
virane rüzgarın sabrı aktı ellerimden
kum taneleri kadar çok devrildi
duvarların eşiğine de,
yetişemedim surların üzerine.
bir şarkı çalındı kulağıma
rüzgar sesi, düşen taşların yere eziyeti,
bizi hatırlattı, ne güzeldi geçmiş baharlar, yazlar.
evdim, çöl oldum, vahası eksik
estikçe gürleyen, gürledikçe gömülen,
varlığı vicdanına bağlı.

abartma dersin geçer her şey. 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

benim de söyleyeceklerim var!