rüzgarın ruhu

eylülünonüçü2012

ne aradık ne sorduk geçenleri
yavaşça düştü yapraklar
ve yerleşirken yerlerine
biraz masum, biraz hoyrat
izledik her adımını yürüyenlerin.
bizdeki ben, bendeki bize karıştı,
dünya yürüdükçe aradık cenneti.

nasıl bir yolculuk bu çıktığımız?
hangi özrü dileyecek çocuklar
gümüş şehrin ışıkları altında
kime konuştuğu belirsiz bir dilsiz gibi?
ne diyeceğiz birbirimize;
'tek yapabileceğim, kırık kalbini affetmek' mi?

yıllar seni benden aldı
şimdi sevdiğim;
eğer bir şarkı olacaksak
güneşin karanlık tarafı olalım
öyle bir şey varsa yoksa bile
adımız öyle imkansız, öyle güzel olsun.

kendinden uzaklara göm beni,
göreceğim tek gülümseme
ışıkların şehrinde olsun.
gün bugün olsun, sevdiğim gün olsun,
ben bizi taşırım
mezarlıklardan kırlara,
yağmurlardan yeşermelere.

mevsim dönebilir
gel beraber düşelim kalkalım
bu çamurda.
hayat dediğin öyle güzel.