bir gece anısına

eylülündokuzu2012

sırtlandım boşluğumu ve yürüdüm,
mutluluğu şişelediler, gel masaya dediler
bir masaya oturdum.
konuştuk, unuttum, konuştuk;
güleceğiz dediler, dolacak boşluğun,
güldük hep birlikte.

kafamı kaldırdım, yarım gözle baktım dünyaya,
her resim bir ağrının içinden geçerek geldi, utandım.

elinden tuttum boşluğun ve yürüdüm.
sevmeye çabaladım geceyi, ışıkları tüm gülüşmeleri
ama eksikti her şey, eksikti görebildiklerim.

gölgeme sarıldım,
yeni bir şey değil yalnızlık insan için;
yine de her gün
bir hastalığın ilk günü gibi
silbaştan öğrenmek yok mu,
işte odur ağrıyan dizlerin sebebi.

gece dışarı çıktım, gözlerimi kapadım
boşluğun kendisi olana kadar
başkasının boşluğu olmadan,
huzur içinde yattım
en yaşlı annenin soğuk yatağına.

olmadan ölünmüyor, ölmeden olunmuyor.