ağustosunonbeşi2013
bakan başka görüyordu da,
kalbimde taşıyacak yük yoktu
kendimden başka.
adanmış bir nezaket,
yarım yamalak bir uyku,
cennetlik bir yanı kalmamıştı dünyanın.
önemli olan bir gece yolcusu olmaktı belki de,
ışık
yokken de yol alabilmek,
gece uykusundan hemen önce
biraz olsun
sıradan bir günün yalnızlığını gidermek
sevdigin denizlerde,
asla sahip olamayacağın kalplere
biraz
olsun yakınlaşma hayalleriyle.
o, ardina saklandigi
ince ince elediği ve kurduğu,
artik var oluş sebeplerini bile hatırlamadığı duvarlarıyla,
bekliyor,
benim gibi göçmenlerin akınlarını.
bir bedene bürünecek olaydı konstantinye, böyle olurdu.
olduğu yere kadar götür beni.
kaldığı yerde sök kalbimi,
kurban et, imkansızlığını da
al göğsümden eksik olmanın korkusunu.
bırak bende kalan eksik,
benim olan, onun olsun.
fark etmeyecek nihayetinde.
duvarlar kuranlar ile duvarları aşanlar
hep birbirlerine aşık olurlar.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder
benim de söyleyeceklerim var!