21 Şubat 2013 Perşembe

bir problemim var (kendisi bir nesir)

şubatınyirmibiri2013

çok yalnızım edebiyatı değil de, can sıkıcı bir gerçek var iş hayatına ilişkin. insan çalışmaya başladıktan sonra fark ediyor ki, o zamana kadar ne kadar arkadaşı-yakını varsa, çalışmaya başladıktan sonra orada kalıyor, onlarla kalıyor. yeni insanlarla tanışmaktan keyif alanlar için bu bildiğin bir cehennem. yedi küsür milyar insanız, ben niye buraya sıkıştım diye soruyorsun kendine, ama aslında cevabı da açık. 8.30 - ... şeklinde çalışıyorsan aksi mümkün olmuyor. üşeniyorsun yeni bir şey yapmaya ve seni çekiştirecek biri yok değişik şeylere. sonra bir bakıyorsun ki, yorgunum - bayığım falan derken koca bir sene geçmiş; sen aynı yerdesin.

önümüzdeki 20 senenin böyle geçebileceği ihtimali de biraz korkutucu açıkçası.

ya da benim artık yeni bir şeyler yapmam gerekiyor da olabilir; zira baymaktan da bayılabiliyor.

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

benim de söyleyeceklerim var!