öğreti

ekiminyirmiikisi2013

sessizliğin öğrettikleri

bir adamın sözlerinden dökülürken,

öğrendiklerinin sessizlikten gelmediğini duydum.

bir yanda sessizliği tuttuğu eli,

öte yanda bir ormanın yalnızlığı

korku muydu onu kendinden uzaklaştıran?

sonra karanlığın öğrettikleri 

döküldü bir bir önüme;

nereye çıktığı belirsiz bir yol,

karanlığın sessizce konuştuğu bir dil yoksa;

nerede, nasıl öğrenebilir ki insan karanlıktan?

düşünme artık, düşündükçe saplanacaksın

bu dünyanın ciğerine.

senin yerin gökte, 

sana doğru bakan senin gözlerinde.

yüksel artık kendinden öteye.

bir adım atmak için 

sessizliği gör, karanlığı dinle.

konuşma onlarla;

sen çırpındıkça konuşmaya

hantallaşıyor kanatların,

bedenine saplanıyorsun.

gökten gelecek tanrıları bekleme,

onların yanına çık.

rekabet etmeksizin, barış içinde,

geldiğini bilecekler, korkma;

onlar biliyor ya, 

evlerinin bir taşısın sen.