bu dünyaya dair

nisanınaltısı2013

eğer bir alıp veremediği olaydı gökle yerin,
birbirine çarpar dururdu
savaşa sürüklenmiş bedenler gibi;
kaybetmenin şarkısı kulaklarında,
bir piyanodan açılan
eksik sesler halinde.

sev yeniden sevebilirken,
saklan bedeninin ardına
ve oradan saç ışığını;
bu dünyadan alabileceklerin
yalnızca verebileceklerin kadar.

ama eğer,
bir alıp veremediği varsa gökle yerin,
zaten savaşın ortasında kalmış çocuklar gibi
doğmadan ölecek nefeslerin
ve onları ikişer ikişer sayacak
çatık kaşlı adamlar,
peşlerinden getirdikleri savaş naralarıyla.

sen varken sevdiysen, varsın.
var olmak, ne zaman sadece ete bürünmek olmuş ki?
sevmediysen,
kim olursan ol, en iyi ihtimalle kayıpsın.
yedi düvelin savaşı olsa,
sen hepsinin başında da olsan;
savaşın tüm çocukları gibi
sen zaten ölüsün.